Gezelschapsspelletjes, frisbees, koekjes en dekentjes...ik hou van het park.

Ik moet toegeven: ik ben niet altijd een even grote fan van myspace, facebook, hyves en andere online netwerking hypes. Misschien vanuit de vrees dat we weldra meer tijd online gaan besteden, dan elkaar in de tastbare wereld te ontmoeten. Of misschien gewoon omdat ik niet zo fotogeniek ben en je op elke pagina een foto van jezelf moet uploaden. Wat de reden ook moge zijn, soms krijg ik er de kriebels van.
Anderzijds moet ik toegeven dat het een verdomd handig en behoorlijk fun medium kan zijn. Zo hebben een vriendin en ik enkele dagen geleden een oproep gedaan op facebook om ’s avonds samen te komen in het park. Gezelschapsspelletjes, frisbees, muziekinstrumenten, thermossen, koekjes, dekentjes,…en een extra pull voor als het kouder wordt. Ik hou van het park! In geen tijd (dank u wel facebook) hadden we een groepje bijeen gesprokkeld om U tegen te zeggen.

Voor de gelegenheid had ik cupcakes gebakken. Cupcakes zijn fantastisch, alleen al om het feit dat je de cakejes in van die schattig gekleurde bakpapiertjes kan bakken. Het kindje komt dan weer in mij boven, *glinsterende oogjes*. 

Ingrediënten voor 12 cakejes

• 240 ml sojamelk
• 1 theelepel appelazijn
• 200 gram bloem
• 1 eetlepel maïszetmeel
• 1,5 theelepel bakpoeder
• 1 theelepel zout
• 113 gram zachte margarine
• iets meer dan 96 gram suiker
• 1 theelepel vanille extract of zakje vanille suiker
• 1 theelepel amandel extract
• 2,5 eetlepel cacao (zonder suiker)
• 3 eetlepel kokend water

BereidingVerwarm de oven voor op 180°C. Klop de sojamelk en de appelazijn op in een kom en laat een paar minuten rusten.Meng de bloem, het bakpoeder en het zout in een kom.Neem een andere kom en klop de margarine en de suiker op gedurende een tweetal minuten, tot het een licht geheel wordt. Voeg het amandel extract, het vanille extract en het maïszetmeel toe. Voeg nadien afwisselend de sojamelk en de droge ingrediënten toe.
Spatel tot je een egale massa krijgt.Neem nog een andere kom en meng de cacao met het kokend water. Roer goed. Voeg 240 ml van het deeg toe en meng.Vet de vormpjes in of gebruik papieren vormpjes.
Vul de vormpjes met beide degen tegelijk of afwisselend een lepel. Ga er eens met een tandenstoker door om de marmerlijnen te verkrijgen.Bak gedurende 24-26 minuten. Je kan controleren of de cakejes klaar zijn door er met een tandenstoker in te prikken. 

Het bovenstaande recept komt uit het boek ‘Vegan Cupcakes take over the world’. Zowat de bijbel van de veganistische cupcakes en ooo zo mooi vorm gegeven. Je kan het boek in het vegetarisch infocentrum te Gent uitlenen, maar er staan ook heel wat receptjes online http://vegancupcakes.wordpress.com/Hoeveel 1 cup bloem of 1 cup suiker juist is, kan je gelukkig makkelijk online terug vinden. 

En ow ja, hang een affiche voor je ruit, plaats het op facebook, roep het om in de supermarkt,…en trek samen naar het park.

 

0 reacties | klik hier om te reageren

De 'Veggie Burger King'.

Enkele weken geleden had ik veggie burgers gemaakt voor mijn vrienden. Neen, dit betekende niet het plastiekje openpeuteren en klaar. Neen, ik heb het over de ‘ambachtelijke’ zelfgemaakte burgers uit grootmoeders tijd (indien je een hippe oma hebt die vroeger al af en toe veggie at).
Mijn maatjes waren er dol op en dit smaakte dus letterlijk naar meer.
Zo besloten we eens samen te komen om een enorme voorraad burgers aan te leggen.

De voordelen van het opslaan van een flinke voorraad zelfgemaakte veggie burgers zijn de volgende:
-wanneer je ze invriest zijn ze handig in drukke tijden (denk aan examens, lange werkdagen,…)
-goedkoper dan kant en klare burgers
-je mag je handen nog eens lekker vuil maken

Om de avond wat extra leven in te blazen (en omdat we nu eenmaal van idiote wedstrijdjes houden) hadden we ervoor gekozen om nog een extra element toe te voegen:
Iedereen kiest één recept uit en moet deze burger maken.
Degene die de lekkerste burger maakt is de winnaar.

Ik had voor een bonenburger gekozen, de anderen gingen voor een linzenburger en een groenteburger.

En... START.
Algauw speelden er zich hilarische taferelen af: kinderlijke pesterijen, een worstelpartij om de laatste beschikbare kookplaat,heerlijk kliederige handen,…

De bonenburger maak je zo:
Ingrediënten voor 8 personen:
400 gram nierbonen, 200 gram rijst, 1 kleine ui, 1 kleine paprika, 1 kleine chilipeper, 2 soeplepels tomatenpuree, gedroogde kruiden (bvb oregano, tijm,…), peper en zout.
Breng de nierbonen en de rijst aan de kook. Snij de ui, de paprika en de chilipeper fijn. Laat de bonen en de rijst uitlekken en voeg alles samen (inclusief de tomatenpuree en de kruiden). Plet het geheel tot je een kleverig mengsel hebt. Maak je handen vochtig en kneed het mengsel tot burgers, je kan hier eventueel ook metalen ringen voor gebruiken. Voor je de burgers bakt laat je ze best even afkoelen, zo plakken ze beter aan elkaar tijdens het bakken.
Dit recept komt uit: ‘Another Dinner is possible.’By Mike and Isy.

De linzenburgers maak je zo:
Ingrediënten voor 4 personen:
1 grote aardappel, 1 teentje knoflook, 1ui, olie, een halve theelepel gemberpoeder, 1 theelepel komijnpoeder, een vierde theelepel chilipoeder, een half kaneelstokje, 200 gram Du Puy-linzen, een halve liter water
Schil de aardappel en snij hem in blokjes. Fruit de knoflook met de ui in olie en voeg er het gember-, komijn- en chilipoeder en het kaneelstokje toe. Voeg de linzen en de aardappelblokjes toe en giet er een halve liter water bij. Laat het geheel 30 minuten koken. Breng op smaak met zout en paper. Haal het kaneelstokje eruit. Schep het linzenmengsel in een metalen ring en vorm hierin de burgers. Druk ze goed aan. Laat ze afkoelen, zodat ze beter plakken tijdens het bakken.
Dit recept komt uit: ‘Koken in McDonalds Kitchen, Lekker eten zonder vlees en vis.’ Van Amy McDonald

De groenteburger maak je zo:
Ingrediënten voor 4 personen:
groenten naar keuze (vb wortels, bloemkool, erwtjes,…), paneermeel,2 eieren en kruiden
Snij de groentjes zeer fijn en stoof ze. Plet de groenten na het stoven met een aardappelstamper en voeg het eigeel en de kruiden toe. Maak je handen vochtig en kneed het mengsel tot burgers, bestrijk de burgers met eiwit en rol ze in het paneermeel. Laat de burgers even afkoelen voor je ze bakt.
Dit recept hebben we zelf verzonnen.

Op het einde van de avond ontstond er onenigheid over welke burger de lekkerste was en wie zichzelf met andere woorden de ’Veggie Burger King’ mocht noemen. Daarom hebben we er nog enkele buitenstaanders bijgehaald en uiteindelijk werd (trommelgeroffel) … de groenteburger bekroond tot lekkerste veggie burger. De linzenburger kwam op de tweede plaats te staan en mijn burger werd laatste (boehoe).

Mensen mogen me steeds uit de nood helpen en hun lekkerste burgerrecept doorsturen, zodat ik volgende keer win!

0 reacties | klik hier om te reageren

Getest en gekeurd: travelling dinner.

Ben je het travelling dinner type?
- hou je van koken?
- verras je je vrienden graag?
- vind je het geen probleem om alleen te koken?
-kan je goed inschatten hoe lang het duurt om een gerecht klaar te maken?
-hou je ervan om je vrienden te overtroeven met je kookkunsten?
Indien je 3 keer of meer ’ja’ hebt geantwoord op de bovenstaande vragen, dan ben je de geschikte persoon om deel te nemen aan een travelling dinner. Indien je overwegend ‘nee’ geantwoord hebt, is een travelling dinner een slecht idee. Believe me.

Wat is een travelling dinner?
Sinds kort staat er een nieuwe rubriek op deze site, namelijk Onder Vrienden. Hierin worden allerlei tips gegeven over hoe je donderdag veggiedag samen met je vrienden kan beleven.
Een Travelling Dinner is een diner waarbij telkens één iemand verantwoordelijk is voor een gang van de maaltijd. Deze gang wordt ook in het huis van de desbetreffende persoon gegeten.
Leuk. Uitproberen!
Maar mijn vrienden en ik bleken niet echt de ideale travelling dinner types te zijn. *Zucht*

Mijn travelling dinner.
Het begon de dag ervoor al. Telefoon. ‘Laura, ik weet dat ik gezegd heb dat ik voor het hoofdgerecht zou zorgen en jij voor het voorgerecht. Maar, eigenlijk heb ik niet zoveel zin om alleen te koken. Kunnen we niet samen koken? Dan hebben we wel geen voorgerecht, maar er is nog steeds het aperitief en het nagerecht.’ Persoonlijk kook ik ook liever samen, dus stemde ik in.
We hadden afgesproken dat de travelling dinner om 19u van start zou gaan, maar om 18u 30 waren we omwille van onvoorzien omstandigheden (mijn kookgenoot haar wekelijkse jogging was een beetje uitgelopen) zelfs nog niet begonnen met koken. Het eerst sms’je werd verstuurd: ‘We zullen later zijn.’Algauw werd het tweede sms’je verstuurd: ‘We zullen veeeel later zijn’.
Pas om twintig na acht namen we onze fiets en vertrokken we richting het eerste huis.
Gelukkig is de dame die voor het aperitief instond een geduldig iemand (waarvoor nogmaals dank Silke!). Tijdens het aperitief vernamen we dat het nagerecht niet doorging, nog meer onverwachte omstandigheden. Er bleef dus al niet veel meer over van het concept, maar het aperitiefje was overheerlijk (mini-pizza’s en een vlierbessen cocktail, yum yum) wat veel goed maakte. Na een tijdje kletsen, vertrokken we naar het tweede huis (mijn huis). Waar er zelfgemaakte burgers, linzenpuree en brocolli op het menu stonden. Vooral de zelfgemaakt burgers werden gesmaakt. (Jess, toch nog kunnen scoren! ) Een beetje spijtig dat er geen dessert meer was (ik ben een beetje een zoete bekje), maar *ach* een mens kan niet alles hebben.

De pro’s en de contra’s:
Travelling dinner is leuk omdat:
-‘Je moet echt eens langskomen, dan zie je mijn huis/kot/appartement eens.’ Deze zin hoor je vaak, maar meestal duurt het veel langer dan je zelf zou willen voor je dit effectief eens doet (zo gaat het bij mij toch altijd). Travelling dinner = eindelijk krijg je iedereen zijn/haar huis eens te zien.
-  het een leuke gelegenheid is om eens goed met je specialiteit uit te pakken. Ben je goed in coctails maken, cakes bakken, stoofpotjes brouwen ,… Show me what you’ve got!
Travelling dinner is niet zo leuk omdat:
- er in ieder huis afwas gecreëerd wordt
-het voorbereiden van een hoofdgerecht veel meer werk vergt dan bijvoorbeeld een aperitiefje maken. Mensen die graag koken en hier ook voldoende tijd voor willen vrij maken, zullen dit niet als een probleem beschouwen. Maar de meeste mensen die ik ken behoren niet tot bovengenoemde categorie. Dus wat kan je doen: op een eerlijke manier verloten wie wat doet, om zo een hoop gemopper te voorkomen. Een andere mogelijke oplossing hiervoor is dat je niet strikt met gangen werkt, maar iedereen gewoon een hapje voorziet.
- je alleen kookt. Sommige mensen zullen dit net als een pluspunt beschouwen, maar voor de anderen: ook hier is een oplossing voor. Creëer kookteams.

2 reacties | klik hier om te reageren

Laura probeert voor u uit: Veggie Sushi maken

Sushi?!! Ik had nog nooit sushi gegeten, laat staan zelf gemaakt.
Ik zag de knoeiboel al voor me: rijstkorrels tot in m'n haar en luidop vloeken tot de buren er genoeg van hebben. Toen Karlien me duidelijk maakte dat we dit samen zouden doen, kalmeerde ik een beetje. Zaterdag om 14u? It's a date.

Na een blitzbezoek aan de mama en de papa (ja, kotstudenten hebben ook verplichtingen), stond ik zaterdagmiddag opnieuw in Gent. Karlien was al even langsgegaan bij een Aziatische supermarkt. Nori, miniasperges en scheuten van rode biet prijkten op tafel. Het werd me meteen duidelijk: vandaag zou ik heel wat nieuwe smaken leren kennen.

De in plakken gesneden tofu lag reeds te weken in zijn marinade, een mengeling van gelijke hoeveelheden honing, citroensap en sojasaus, op smaak gebracht met look en gember. Mjam, mjam!

Tijd voor de rijst. Normaalgezien drop ik rijst in een flinke portie kokend water en - hop - klaar. Maar bij sushirijst moet je iets subtieler te werk gaan. Eerst het overtollige zetmeel verwijderen door de rijst een aantal keer af te spoelen. Dan de rijst laten uitlekken in een zeef. Ook de hoeveelheid water tijdens het koken is cruciaal. Tenslotte de warme rijst een kwartiertje afgedekt te laten staan. Geduld is hierbij een schone zaak.
Typerend aan sushirijst is dat die op het einde langzaam vermengd wordt met sushi-azijn. De sushi-azijn die wij gemaakt hebben bestond uit een mengeling van rijstazijn, suiker en zout. De rijst moet goed plakken.

Tussendoor mocht ik de groenten (Komkommer, wortel, lenteuitjes) in kleine reepjes snijden. Daarnaast gebruikten we ook taugé, avocado, miniasperges, rodebietscheuten,... Aangezien het intussen al later op de middag werd, zijn vele van die groentereepjes in mijn mond beland in plaats van op het snijplankje. De honger begon toe te slaan, geloof ik.

De gemarineerde tofu stond nog even op een laag vuurtje te sudderen in zijn marinade, samen met de reepjes wortel, omdie wat zachter te maken. Toen het tijd werd voor het echte werk, namelijk rollen!

You Tube even raadplegen (Aha! Zo rol je dat ding op!) en actie!
Het rollen van de sushi deed me meer aan knutselen denken dan aan koken. En geloof me, ik hou van knutselen. We probeerden elkaar te overtreffen in vorm, kleur en er werden geregeld ‘wow' 'aah' en ‘iee'-kreetjes geslaakt. Sushi rollen doe je als volgt: je smeert en drukt de plakkerige rijst op een noriblad, maar houdt een vierde van het vel vrij. Dan smeer je wat wasabi op de rjist, of leg je er wat ingelegde gember op. Je legt er de groentjes op, hierin kan je eindeloos variëren. Geroosterde sesamzaadjes zijn heerlijk in sushi. In plaats van een norivel kan je ook preibladeren gebruiken, of een folie die je nadien verwijderd. En dan rollen maar!

En toen kwam de moment suprême: proeven. Maar eerst moest ik die eetstokjes bedwingen. Niet makkelijk, zeker niet voor een meisje dat bekend staat voor haar fijne motoriek die doet denken aan die van een olifant. Dus ook dat bracht de nodige kreten teweeg. Ook hier hebben we dankbaar gebruik gemaakt van de leerrijke filmpjes op youtube.

De eerste hapjes werden maar lauwtjes onthaald, maar na de dipsausjes ontdekt te hebben (de zelfgemaakte dipsaus van ingelegde gember was mijn favoriet) was ik niet meer te stoppen. Lekker! We hadden 3 dipsausjes: het nat van de ingelegde gember, wasabi aangelengd met water en sojasaus. Het overblijvende vocht van de tofumarinade is ook lekker om te dippen.

    

Hoewel ik sushi maken een zeer gezellige bezigheid vond, ben ik toch blij dat veggie niet altijd zo ingewikkeld hoeft te zijn!

Het volledige recept vind je hier.

0 reacties | klik hier om te reageren