Een geslaagde mislukking

Vandaag kreeg ik eindelijk mijn voorbesteld exemplaar van vegan scoop (met ijsrecepten) in de bus. Enkele weken geleden was het al de beurt aan lick it, eveneens een ijsreceptenboek, zij het met een iets minder goed gekozen titel... Uit dat boek had ik al de maple-walnut ice cream uitgeprobeerd: heel lekker van smaak, maar iets te weinig cremig naar mijn aanvoelen. De recepten die Cathe Olson in dat boek aanreikt bevatten nooit arrowroot, en dat is nu net het ingrediënt dat zorgt voor een iets dikkere (dus romigere) structuur van het ijsmengsel en dat bovendien kristalvorming tegengaat. Toch wel niet onbelangrijk als het gaat om ijs. Dus besloot ik om na dat eerste probeersel aan de volgende recepten wél een eetlepel arrowroot toe te voegen. Gisteren was het dan weer zo ver: ik heb aardbeien-bananenijs gemaakt en dezelfde avond nog in de ijsmachine gedraaid, en eveneens een chocolate-chai mengsel. Dat zou er vanavond aan moeten geloven. Maar toen ik het uit de koelkast haalde om het vervolgens in de ijsmachine te gieten, bleek het wegens een overdaad aan arrowroot (2 EL ipv 1) zodanig opgesteven te zijn - en dus allesbehalve gietbaar - dat het op chocolademousse leek en ik het een risico vond om het aan de ijsmachine over te leveren. Bovendien smaakte het eigenlijk écht wel een beetje als chocolademousse, en meer nog: het herinnerde me fel aan een dessert  dat een paar maanden geleden in de greenway geserveerd werd: een soort opgesteven chocosubstantie met een crumble erbovenop. Dat dessert in kwestie - het enige vegan dessert dat geen fruitsla is dat de GW ooit serveerde - wordt nu helaas niet meer verkocht, dus ik had me al afgevraagd of het na te maken viel. Bij deze ben ik alleszins puur per toeval een heel stap dichter bij het ontrafelen van het chocolademysterie gekomen, want mijn "chocolate-chai"-mousse lijkt zowel qua smaak als qua textuur op dat hemelse nagerecht.

Voor wie het ook eens wil proberen volgt hier het recept voor het ijs/de mousse:

• 1 1/4 cup plantaardige melk + 1 cup kokosmelk (ik heb uitsluitend kokosmelk gebruikt)
• 1 tl kaneel
• 10 hele kruidnagels
• 1/2 tl kardemom
• 50 g fondant chocolade
• 1/2 cup rietsuiker
• 3 EL cacao
• 1 tl vanille extract
• 1EL arrowroot voor ijs, 2-3 EL arrowroot voor mousse

De arrowroot oplossen in een paar EL arrowroot en opzij zetten. De cacao eveneens smeuïg roeren met een paar EL kokosmelk en vervolgens met de overige ingrediënten in een kom gieten en opwarmen tot de chocolade gesmolten is. Wanneer het mengsel net begint te koken de kom van het vuur halen en er vervolgens er de arrowroot onder roeren (niet te snel, want als het mengsel nog kookt klontert de arrowroot). Het mengsel in de frigo plaatsen (nadat je de kruidnagels eruitgevist hebt) en als het helemaal afgekoeld is ofwel zo opeten (als het tot een soort mousse opgesteven is) ofwel in de ijsmachine gieten.

3 reacties | klik hier om te reageren

Omeletten en aardappeltortilla's

't Is zover: mijn vegan brunchboek heeft de eerste klieders al over zich heen gekregen - maar ze zijn er vakkundig weer afgeveegd, en bijna niets doet nog vermoeden dat deze jonge aanwinst het slachtoffer was van enkele rondspetterende druppels beslag. Dat beslag was omelettenbeslag, want dat was het tweede probeersel uit dit kookboek. Ik had voordien nog nooit een vegan omelet proberen te maken, dus vergelijken kon ik niet, maar het was wel meteen een schot in de roos. Ingrediënten? Silken tofu (volgens de aanwijzingen mocht er geen vacuüm-verpakte gebruikt worden, maar daar heb ik mijn niet-leren laars aan gelapt, en zie: het lukte toch!), kikkererwtenmeel, gistvlokken, nog 't een en 't ander, en vooral: zwart zout! Een omelet is echter ook maar een omelet, dus daar hoorde nog een vulling bij:

- spinazie, tijm en champignons voor de tafelgenoot

- en een restje chili sin carne voor mezelf

Na deze 2 goed vullende omeletten - die er volgens mij ook echt wel 'overtuigend' als omeletten uitzien - bleek er echter nog genoeg beslag over te zijn om de dag nadien ook nog eens een aardappeltortilla, met paprika en ui, te fabriceren. Daarvoor heb ik echter wel nog wat sojamelk aan het geheel toegevoegd, om het beslag vloeibaarder te maken. Zo kon ik het gemakkelijker over de aardappelschijfjes gieten. Bij nader inzien had ik ook voor de omeletten beter nog een ietsiepietsie vloeistof bij het beslag gegoten, want dat had het bakken (lees: het gieten en rond uitsmeren van het beslag in de pan) wel wat vergemakkelijkt.

Voor aardappeltortilla's had ik in het verleden wél al een 3-4-tal recepten uitgeprobeerd, en met deze versie hebben we in elk geval een duidelijke winnaar!

3 reacties | klik hier om te reageren

Bakery-Style Berry Muffins

Ik heb het Vegan Brunch boek (zie enkele posts geleden) eindelijk in mijn bezit, hoera!! Het eerste recept waar ik me aan gewaagd heb was al onmiddellijk een succes van jewelste: de bakery-style berry muffins. Ze waren groot, luchtig, en ongelooflijk lekker. Er was hen dan ook geen al te lang leven beschoren. Om jullie alvast zin te doen krijgen in dit zeer mooi uitgegeven pareltje vol goodies, geef ik ook eventjes het recept mee:

• 2 cups bloem (ik heb 1 cup witte, 1 cup volkoren gebruikt)
• 3/4 cup suiker (ik vond dat 1/2 al wel voldoende was)
• 1 EL bakpoeder
• 1/2 tl zout
• 1/2 cup sojayoghurt (= 1 klein bekertje)
• 1/2 amandelmelk of een andere plantaardige melk (bij mij vanille sojamelk, omdat die doos dringend leeg moest)
• 2 tl puur vanille-extract
• 1 1/2 cup diepgevroren gemengde bessen

droge ingrediënten vermengen, daarna de vochtige ingrediënten samenvoegen en vervolgens bij de droge ingrediënten gieten. Als laatste de bessen toevoegen (recht uit de diepvriezer - anders kleurt het beslag). Alles roeren (niet te glad), en verdelen over 10 muffinvormen (als je ze over 12 verdeelt vallen ze kleiner uit), en 26-30minuten bakken op 180 °C. Eventjes laten afkoelen in het muffinblik, daarna op een rekje plaatsen.

1 reactie | klik hier om te reageren

Chocoladetaart de luxe

Soms kun je vooral van een stuk taart genieten als je niet precies weet hebt van wat er allemaal inzit. Misschien is dat wel in het geval van alle desserts en zoetigheden zo, maar het geldt toch zeker en vast voor deze luxe chocoladetaart. Het probleem is dan alleen, dat als je geen idee hebt van de ingrediënten en hun hoeveelheden, je de taart in kwestie natuurlijk ook niet kunt maken, en in dit geval zou dit best wel een jammerlijke zaak kunnen zijn. Dus voor diegenen die dapper zijn en af en toe wel eens een oogje durven dichtknijpen voor de calorieteller, volgt hier de geveganiseerde versie van Feuchter Schokoladekuchen, een recept uit Das große Buch der Desserts - een boek dat ik in het Duits heb liggen, maar dat je ook in het Nederlands kunt vinden:

Vroeger maakte ik de taart volgens het originele recept, daarna heb ik een paar jaar in de overtuiging geleefd dat die heerlijke chocoladebom voorgoed tot het verleden behoorde. Nu ben ik echter to de vaststelling gekomen dat die eieren, die karnemelk, de room en die boter probleemloos te vervangen vallen. En in dat geval ziet het recept er zo uit:

Vulling

• 250 g margarine
• 250 fondant chocolade
• 2 EL koffie of instant espresso

Deze ingrediënten in een kom met 185 ml heet water geven, en het mengsel op een zacht vuurtje laten smelten. Daarna van het vuur nemen.

Vervolgens in een mengkom volgende ingrediënten vermengen (eerst de droge ingrediënten, daarna de vochtige ingrediënten, en tenslotte ook het gesmolten chocolademengsel):

• 300g bloem
• 1,5 tl bakpoeder
• 60g cacao
• 0,5 tl natriumbicarbonaat
• 550g rietsuiker (ik heb er 450g gebruikt)
• 1 pakje silken tofu, gemixt (ter vervanging van 4 eieren)
• 2 EL olie (bv. zonnebloemolie)
• 125 ml soja-natuuryoghurt met 1tl citroensap (ter vervanging van de karnemelk)

Het beslag in een ingevette springvorm of siliconen bakvorm gieten en 1u40min bakken op 180 °C. Daarna volledig laten afkoelen.

Chocoladecouverture

Als de taart is afgekoeld, kun je hem uit de vorm halen en met de couverture bestrijken (een kliederig werkje), die je als volgt maakt:

• 250g fondant chocolade
• 125ml plantaardige room (amandelroom, sojaroom of haverroom)
• 160g rietsuiker (ik heb er opnieuw wat minder gebruikt)

Alles in een kommetje laten smelten, eventjes laten afkoelen, en dan de taart ermee bestrijken. Het geheel daarna laten opstijven en afkoelen.

Als alles naar behoren is uitgevoerd, dan zou je jezelf moeten kunnen tracteren met ongeveer zo'n stuk taart:

3 reacties | klik hier om te reageren

Bladerdeegcalzone

Zit je in het weekend (vooraleer je naar de supermarkt geweest bent voor uitvoerige inkopen) soms ook kortstondig met de handen in het haar wanneer je een lunch moet ineenboksen met het weinige wat je in je frigo nog liggen hebt en hetgeen er in je kookcreatief brein op dat moment toevallig aan ideeën voorradig is? Ik heb dat af en toe wel eens voor. En dit is het resultaat van wat er aan mijn frigo en brein zaterdagmiddag laatstleden ontsproten is: bladerdeegcalzone's:

Hoe maak je die? Wel, je neemt gewoon enkele ronde velletjes bladerdeeg en je vult die met een Italiaans aandoend mengsel. Dit is wat ik ervan gebrouwen heb:

• de helft van de bladerdeegvellen heb ik met tomatentapenade bestreken
• daarop heb ik de ons resterende plakjes vegan kaas gelegd
• en tenslotte heb ik daar nog een bescheiden hoopje gesauteerde spinazie en paprikareepjes, op smaak gebracht met peper en Italiaanse kruiden, op gedrapeerd
• vervolgens het flapje dichtgeklapt en de randen dichtgedrukt met een vork
• en in een voorverwarmde oven een 20-tal minuutjes op 180° graden gebakken

Algemene beoordeling: dit 'restjeseten'  smaakt naar meer! (Maar als je je zeer gezond wilt voelen, dan eet je er best wel nog een fris slaatje bij).

1 reactie | klik hier om te reageren