n zijn artikel over de voedselcrisis dat op 4 februari in Knack vercheen, wees Dirk Draulans op de enorme paradox die kenmerkend is voor deze crisis: naar schatting een miljard mensen leeft permanent met honger, terwijl we ons in het Noorden te pletter vreten. Dat de te hoge vleesconsumptie in Westerse landen bijdraagt tot deze paradox, weten we bij EVA al langer. De productie van vlees (graasland + veevoeder) neemt wel 75% van de wereldwijde landbouwgronden in beslag. Dat is veel ruimte die anders zou kunnen gaan naar productie van voeding voor menselijke consumptie. Bovendien is vleesproductie een vorm van voedselverspilling, want we steken veel meer voedsel in die dieren, dan ze uiteindelijk opbrengen (zie hierover het
opiniestuk van Tobias ).
In zijn artikel trekt Draulans de conclusie dat vleesvermindering een deel van de oplossing inhoudt, maar meteen voegt hij daar aan toe dat dit gewoon niet haalbaar is en we onze energie beter steken in een nieuwe groene revolutie. "Er wordt druk gedebatteerd over mogelijke uitwegen uit de crisis. (...) Promotoren van een vegetarische levensstijl willen het vlees zoveel mogelijk uit de voeding bannen, waardoor de druk op planten zou verminderen en en minder mensen honger moeten lijden. Logisch, maar onrealistisch. Mensen die de smaak van vlees te pakken hebben, geven dat privilege niet graag op."
Daar zijn wij het natuurlijk niet mee eens. Als het gaat om minder vlees eten, is er toch helemaal geen sprake van het privilege of de smaak opgeven? Een biefstuk van 300 gram vervangen door een biefstuk van 150 gram (en liefst nog minder), of minstens één dag per week geen vlees of vis eten. Is dat werkelijk zo moeilijk? Onderschatten wij onze missie? Laat ons weten wat jij hierover denkt op ons
forum.